De Zaak Alzheimer

Geen categorie

Onze Belgische vrienden kunnen ons nog veel leren. Klasse op het witte doek bijvoorbeeld. Alhoewel niet meer op het witte doek, haal em op schijfje thuis. In de dvdtheek is namelijk De Zaak Alzheimer РLa M?©moire du Tueur Рte vinden. Naar de boeken die ongetwijfeld beter zijn dan onze Baantjers: Vincke en Verstuyft-romans van Jef Geeraerts.

Goeie muziek (meteen album van Starsailor gekocht), niet bijzonder maar wel lekker plot, een vleugje van het door mij nooit genoeg geprezen Antwerpen, een wolkje van de geniale film Memento. Goeie cast: Jan Decleir (een Karakterrol in de onmisbare roman van F. Bordewijk) schittert als altijd. Koen de Bouw debuteerde in Lijmen/Het been (ook met Jan Decleir) van Willem Elsschot, maar zal eerder om de rol als commissaris Vinke de historie ingaan. Werner de Smedt loopt vanuit het lichte Flikken dankbaar deze zaak in. Hilde de Baerdemaeker is een vrouw met Vlaams, beter nog Antwerps, accent en verzorgt mij menig – zucht – moment.

Twijfel bij het kiezen van al dan niet ondertiteld, maar als je te ver van de Belgische grens afwoont zou ik me niet schamen om ze aan te zetten. Verder Vlaamse uitdrukkingen, leuke geintjes voor vrienden in bmw’s en een eufemistische kijk op het Belgisch politie- en gerechtelijke apparaat. Hup naar de dvdtheek en huren die smakelijke hap. Nog niet over de streep: klik dan hier.

Lijmen/Het been doet me overigens altijd denken aan Jos Vandeloo, waarvan de bundel De Muur een fijn kort verhaal bevat, genaamd Scherven hebben scherpe kanten. Over de zoektocht naar iets. Overigens kent De Muur een zelfde zoektocht, maar daarover later ongetwijfeld meer. Deze bundel staat in mijn boekenkastje tussen Anton Koolhaas’ Raadpleeg de Meerval en een andere verhalenbundel In de bovenkooi – verhalen van Jacob Maarten Arend Biesheuvel. De in 1999 overleden Karel van het Reve (inderdaad broer van de schrijver van het oersaaie, maar onmisbare De Avonden, waarvan je de film nooit mag gaan kijken – hoe verfilm ik saaiheid?) heeft ooit over Biesheuvel (geen familie van de oud-premier) geschreven dat de schrijver Biesheuvel eerst dacht dat Karel God was. En nu ben ik in 1 alinea verzeilt geraakt bij mijn draakje van eerder deze dag.

Laat me nooit Alzheimer krijgen. Op dat moment ben ik al deze nutteloze info vergeten… en lees ik niet Hersenschimmen, maar ben ik zelf de hoofdpersoon. Er was eens een film en haar verhaal…

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *