Siejoe Daily
Kaatsheuvel
17/12/2018, 09:27
6.0
°C
0.0
mm
75
%

2 januari, vrijdag

Bewolkt en regenachtig

2 Januari 2009 is de dag van de bungyjumps voor Anton. Vandaag heeft hij de zogenaamde Thrillogy gedaan, de 3 bungyjumps genaamd Kawarau, Nevis en Ledge.

De eerste sprong was rond 9.00 uur, waarvoor Anton om 8.45 uur moest inchecken.  Om 8.00 uur konden we de bus van Arrowtown naar Queenstown pakken, daar konden we voor de camping voor opstappen. Lekker makkelijk dus, we waren precies op tijd. De eerste sprong was de Kawarau Bridge en daarvoor moesten we een klein stukje rijden in het busje van AJ Hackett, de bungyjump-organisator en pionier van het bungyjumpen. Anton had nog even met die griet gepraat die ons had gebracht. Zij heeft een tijdje in Arrowtown gewoond en vond het ook een geweldig stadje.

De Kawarau Bridge is een oude brug uit eind 19de eeuw, idie dankzij AJ Hackett is gerestaureerd zodat het een bungyjump-plek kon worden. Hier is ook de allereerste commerciële bungyjump ooit gemaakt. Aangekomen bij de Kawarau moest Anton voor de 2de keer gewogen worden en daarna kon hij gaan. Ik snel naar het uitkijkpunt, en ja hoor, daar ging Anton. Wel gaaf om te zien hoor! Hij raakte net met het topje van z’n hoofd (tot aan z’n wenkbrauwen) het water. Eenmaal uitgebungeld werd bij met een bootje opgepikt, van het elastiek ontkoppeld en werd hij aan wal gebracht. Daar kon hij met het nummer dat op z’n hand was geschreven foto’s en video ophalen. Voor de bungys hebben we alle foto’s en video’s besteld, een zogenaamde Full Monty. Wel duur, maar daar moet je nu eenmaal niet op de kosten letten. En de foto’s en video’s van alle 3 zijn superleuk om te zien. Dat was dus bungy nummer 1.

Kawarau Bridge
Bungy nummer 2 was de Nevis, van 134 meter hoog. Toen Anton van de Kawarau klaar was moesten we nog even wachten op een busje waarmee we naar de Nevis zouden gaan. Die is nog een stukje verder rijden en dan nog een stuk tijden op privé-terrein. De gast die het busje bestuurde was overigens erg geinig, allemaal geintjes maken over z’n gordel toen we een heel erg steil stuk weg op moesten waar maar 1 auto tegelijk op kon rijden. Vlak voor dit steile stuk zei hij ook nog “Are you nervous yet?… Well I am!”.

En toen kwam de Nevis in zicht. Die sprong is echt superhoog! Wat was ik blij dat alleen Anton sprong en ik niet. In principe zou ik mee naar de grote gondel gaan, maar om daar te komen moest je via een kleine 6-persoonsgondel gaan. Iedereen had een harnas aan, dus ik ook. Alleen ging Anton eerder de kleine gondel in, en ik dacht dat hij gelijk zou springen. Toen had ik zoiets van, nou dan blijf ik wel hier. Dus uiteindelijk maar weer het harnas uitgedaan en van het platform toe gekeken en foto’s gemaakt. De vrije val die Anton maakte duurde 8,5 seconden, best wel lang dus.

Nevis

Na de Nevis-sprong kregen we weer gelijk de foto’s en video op dvd mee, maar dit keer duurde het wel even voor we met de bus mee terug gingen. Leuke van de busrit was dat een oudere man met Moari-bloed reed en dat er een paar Amerikanen achter hem zaten die hem allemaal vragen stelden. Wij konden hem nog net verstaan, dus hebben we o.a. ook gehoord dat de hertenboederijen er niet zijn voor het vlees maar voor de geweien (wordt een afrodisiac van gemaakt) en dat het prijsniveau enorm is gestegen. Het is ook heel duur om een huis te kopen, vooral in Queenstown. Vandaar dat we ook een heleboel ‘verwaarloosde’ huizen zien staan.

Na deze busrit hadden we nog tijd om wat te eten voor we naar de laatste bungy gingen. Dus hebben we wat sushi gekocht en zijn we daarna richting de gondola gegaan. Deze moesten we naar boven nemen aangezien de Ledge-bungy 400 meter boven Queenstown is. Met een erg mooi uitzicht, alleen was het helaas gaan regenen. Ondanks dat was deze bungy ook erg leuk om te zien, Anton deed ‘m Matrix-stijl. Dit keer had hij een harnas aan en werd hij op z’n buik vastgemaakt. Daardoor kon hij met een aanloop van het platform afrennen, draaide hij zicht om en ‘schoot’ op degene die ‘m had gezekerd. Net als Neo uit de Matrix-1 film. Erg gaaf om te zien.

Ledge
En toen had hij ze alle 3 gedaan. De video’s hebben we ’s avonds gelijk gekeken (ook op youtube te zien). We wilden Queenstown nog in, maar omdat het regende zijn we maar met de bus naar huis gegaan. ’s Avonds nog met Barend en Aniet bij Willows gegeten (Anton heeft nog flink geknoeid op z’n kleren toen hij z’n groene mosselen at, overigens erg lekkere grote mosselen!) en redelijk vroeg naar bed gegaan (22.00 uur ongeveer) omdat we de volgende dag weer vroeg op moeten.

Geef een reactie